Ο τίτλος του κειμένου μου είναι φυσικά εμπνευσμένος από τον αγαπημένο μου Gabriel Garcia Marquez. Τον αγαπάω γιατί περιγράφει την ζωή έτσι όπως είναι… Γεμάτη προκλήσεις, προσκλήσεις, εντάσεις, πάθη, έρωτες, απογοητεύσεις, συναισθήματα, ρομαντισμό…
Η ΑΕΚ είναι αναμφίβολα το πιο ρομαντικό κομμάτι τις ζωής όλων εκείνων που ήταν τυχεροί και γεννήθηκαν για να την ερωτευτούν και να την λατρέψουν πιστά.
Τα πρωινά λίγο πριν φτάσω στο χαράκωμα της αντιστεκόμενης ανυπότακτης ΕΡΤ την σκέφτομαι… Σκέφτομαι την ζωή μου μαζί της, την σκέφτομαι και χώρια της και με πιάνουν τα γέλια γιατί ξέρω ότι αυτό το τελευταίο είναι κάτι το εντελώς ανέφικτο.
Είναι καιρός τώρα που δυσκολεύομαι να γράψω… Δεν είμαι των διθυράμβων και της αποθέωσης εγώ… Φοβάμαι όταν την κοιτάω στα μάτια εκεί που είναι. Τρέμω όταν διαβάζω το μήνυμα αυτό από τον γιό μου τον Στράτο… Δεν μπορώ να χωνέψω, να διανοηθώ ότι η ΑΕΚ βρίσκεται εκεί που βρίσκεται.
Ανάσα στις σκέψεις μου αυτό το πάρτι στις εξέδρες του ξενέρωτου και εμετικού ΟΑΚΑ που ορκιστήκαμε μετά τον Πανθρακικό πως δεν θα το ξαναβλέπαμε ποτέ στην ζωή μας. Αλλά η αγάπη μας για εκείνη μας έβγαλε ψεύτες…
Αυτό που κάνουμε είναι μια διαρκής τρέλα, μια μόνιμη πιστοποίηση αγάπης…
Πολλοί μας μίσησαν για αυτό, ενώ προσφάτως έγινε και της μοδός… Δώστε μεταδόσεις και πάρτε LIVE να έχετε.
Το δικό μας το μυαλό μας ταξιδεύει στην Αλεξανδρούπολη. Εκεί σήμερα θα βγάλω περίπου 1000 Ευρώ από τη μετάδοση… Μιλάμε για τρελά λεφτά… Η μπίζνα να είναι καλά… Δεν ξέρω αν είμαστε καλά… αλλά μένω στα λόγια του φίλου μου του Αντρέα του συμπαθούς ευτρεφούλη ο οποίος με συντροφεύει στην τρέλα της ξεχωριστής επανάστασης που συντελείται εκεί στην Αγία Παρασκευή… «Αν δεν βγάζεις τρελά φράγκα από αυτή την ιστορία, μάλλον έχεις σοβαρό πρόβλημα ψυχικής υγείας…»
Που να του εξηγήσω εγώ για το πως ερωτεύτηκα μικρός την ομάδα με τις κιτρινόμαυρες ρίγες που έκανε τον παππού από τον Πόλη να δακρύζει μόνο και μόνο στο άκουσμα της… Είναι δύσκολο να καταλάβουν το πάθος όσοι δεν έχουν νιώσει το δέος του δικέφαλου αετόύ. Ναι την αγαπώ θανάσιμα δεν ντρέπομαι να το πω… Αν δεν υπήρχε ή αν πάψει να υπάρχει δεν θα ήθελα να ζω…
Τώρα τα πράγματα ζόρισαν. Δεν ξέρω πόσο θα κρατήσουμε… Κάθε μήνα το κονδύλι της τρέλας γράφει μείον 650 Ευρώ… Αυτά δεν υπάρχουν πια από πουθενά, ούτε μπορώ να παραμυθιάσω τους πάντες στο σπίτι και να τα «γεννήσω» πλέον ταχυδακτυλουργικά… Φοβάμαι πως κάποια στιγμή θα μπλοκάρουμε… Το τρέμω αυτό για να είμαι ειλικρινής…
Αυτή την ιστορία την έστησα και την προχωρήσαμε μαζί με κάποιες δυνατές ψυχές με γνώμονα την τρέλα για την ΑΕΚ… Και ΜΟΝΟ αυτή.
Τα «χτυπήματα» τα κοιτάμε κάθε μέρα… Όχι για να μετρήσουμε το πουγγί μας, αυτό δεν μας απασχόλησε ποτέ, αυτό είναι για τους επαγγελματίες Ενωσίτες. Κοιτάμε με ενδιαφέρον και συγκίνηση την «αγκίστρωση» του κόσμου της ΑΕΚ σε αυτή την ΜΗ ελεγχόμενη ιστορία. ΑΕΚ LIVE το λένε… Και στην πραγματικότητα είναι LIVE. Στο ΟΑΚΑ με την Τριγλία την ώρα του αγώνα ανέβηκαν πάνω από 20 διαφορετικά θέματα με πλούσιο οπτικό υλικό από όλα όσα συνέβαιναν στον αγώνα της ποδοσφαιρικής ομάδας… Στηραδιοφωνική μετάδοση είχαμε πάνω από 10.000 ακροατές… Άλλοι θα σκέφτονται πως θα το εκμεταλλευτούν αυτό επαγγελματικά. Εμείς σκεφτόμαστε πόσο ωραία είναι που μπαίνει η ΑΕΚ σε τόσες χιλιάδες σπίτια ανά την υφήλιο. Τρέλα, απλή τρέλα.
Γύρισα σπίτι μετά το παιχνίδι με την Τριγλία και διαπίστωσα ότι δεν είχα δει ούτε μισό γκολ. Με έκαιγε ΜΟΝΟ το πως θα ενημερωνόταν έγκαιρα και έγκυρα (με υπογραφή ΑΕΚ δηλαδή…) 0 κόσμος. Όλα τα άλλα μου ήταν αδιάφορα… Μάλλον μου έχει μείνει απωθημένο αυτό από τότε που κυνηγούσα με την σφεντόνα την όποια είδηση για την αγαπημένη μου ΑΕΚ στην άλλη άκρη του πλανήτη, στη Νέα Υόρκη. Εκεί που τελικά μεγάλωσα… Αγαπώντας την ΑΕΚ, την μακρινή ΑΕΚ της νοσταλγίας και του ασίγαστου πάθους.
Ο Στράτος θα σηκώσει το τριπόδι και θα πάρει την φωτογραφική μηχανή ανά χείρας για να επιτελέσει το δικό του έργο στην προσπάθεια… Ο Βασιλάκης θα ακούσει τα παράπονα μου γιατί έμαθα να πιστεύω σε ανθρώπους. Ο Χρήστος θα «διοικήσει» γιατί παραμένω αμετανόητα αριστερός και σιχαίνομαι την εξουσία…
Ο απίστευτος εκείνος τύπος από την Ορεστιάδα θα μου δείχνει τον δρόμο και θα αναρωτιέται πως στην πρώτη μας τηλεφωνική κουβέντα του έδωσα τους κωδικούς και του είπα απλά πάμε… Μάλλον η ιστορία δικαιώνει εκείνη τη στιγμή…
Κάποιοι αντέχουν, κάποιοι παίρνουν τον δρόμο τους. Δεν είναι εύκολο να είσαι μόνιμα στην τσίτα και στην ένταση για κάτι που δεν σου γεμίζει το στομάχι…
Φέτος πήγαμε στην Αμαλιάδα, στο Ηράκλειο και στην Καβάλα για το μπάσκετ και ετοιμάζεται ο τρελάρας για το Λαγκαδά…
Πήγαμε στο Ξυλόκαστρο, στην Αλεξανδρούπολη και στην Πυλαία για το Βόλεϊ. Το ταξίδι μόλις άρχισε…
Οι τσέπες μας γεμίζουν όνειρα για εκείνη. Μόνο όνειρα… Και άγχος για το αν θα βγάλουμε εικόνα και ήχο από την Κάτω Κωλοπετεινίτσα για να δουν ο Τζιμμάρας από τo Maspeth, ο Γιάννης από το Bronx και ο Τζιμμάκος από το Brooklyn.
Κοιτάζουμε την ατζέντα στα μέσα της εβδομάδας για να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε, που θα πάμε και τι θα δείξουμε και δεν σκεφτόμαστε ούτε στιγμή πως θα τα κάνουμε όλα αυτά με τι ψυχική δύναμη και τι κωλολεφτά. Γιατί για να τρέχεις θέλεις και ολίγη βενζινούλα ή πολλά money (π.χ. Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο, Αλεξανδρούπολη, Βραχάτι…)
Δεν πεθαίνουμε κουφάλα νεκροθάφτη… Ο Αντρέας εξελίσσεται σε ταλεντάρα και έχω ήσυχη τη συνείδηση μου, ο Παναγιώτης γράφει για να μπερδεύει και να ψάχνουν κάποιοι τα βιβλία της ιστορίας πολλές φορές. Η ιστορία όμως είναι μια. Αυτή δεν διαγράφεται ούτε παραγράφεται. Ερμηνεύεται όπως θέλει ο καθένας αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…
Οι μικροί είναι εδώ και κάνουν ήδη την διαφορά. Τεράστια μαγκιά η μετάδοση μέσα στην έδρα του Παναθηναϊκού. Και όχι μόνο… Εδώ το καλό σχολειό…
Stars εδώ δεν έχουμε, τους καταπίνουμε με τη μια, ζούμε σε μια μοναδική δική μας κοινωνία, βγαλμένη μέσα από τα όνειρα…
Με τον Υπουργό της Φιλαδέλφειας, τον Πρύτανη από την Θεσσαλονίκη που έχει και δίδυμο αδερφό που δεν είναι δίδυμος…
Αυτή η ιστορία δεν έχει όμοια της όσο κι αν προσπαθούν…. Γιατί είναι πολύ δύσκολο τη σήμερον ημέρα να βρεις αυτά τα συστατικά…. Τι χρειάζεται; Απύθμενο πάθος για την ΑΕΚ. Πολύ απλά… Να βράζει η καρδούλα σου για τον δικέφαλο… Τίποτα άλλο.
Ο Αλέξανδρος σηκώνει τον σταυρό του μαρτυρίου, την ίδια ώρα που ο Γιάννης επιστρέφει σιγά σιγά στην οικογένεια.
Είναι συγκλονιστικό να ακούς περιγραφή της ΑΕΚ, οπαδική καθαρά και να νιώθεις το παχύ λάμδα… Είναι πολύ ξεχωριστό να αγαπάς την ΑΕΚ εκεί πάνω…
Όπου πάμε μόνο αγάπη εισπράττουμε. Απλά γι αυτό που κάνουμε… Και αυτό είναι το κέρδος μας… Στο Βραχάτι τράβαγα βίντεο από την εξέδρα μας και με πλησίασε ένας αδερφός που μου ζήτησε να κατεβάσω την κάμερα… Αμέσως έφυγαν 4-5 από πίσω του και του είπαν: «Άσε τους το AEK LIVE είναι. Δικοί μας…»
Ο Αντρέας παλεύει για τον δικέφαλο στην Κύπρο, ο Χάρης λες και είναι θεόσταλτος ψάχνει με ρομαντισμό ότι ιστορικό υπάρχει γύρω από την ιστορικότερη ομάδα του κόσμου και μας λείπει πολύ τώρα που η δουλειά τον έφερε στα Χανιά.
Ο Θανασάκης από τις Κουκουβάουνες δείχνει πάντα τον δρόμο, πιστός φίλος από εκείνους που ονειρεύεσαι να έχεις….
Ο Αντρέας και ο Μήτσος παραδείγματα για όλους μας, κρατούν Θερμοπύλες ψηλά στα Βόρεια…
Ο παράγοντας του ελληνικού ποδοσφαίρου (έχουμε και από τέτοιον στην οικογένεια μας…) Ο νιόφερτος ο Γιώργος που μας ήρθε με φυλλάδιο του κόμματος και από πίσω τις συνθέσεις των ομάδων στον αγώνα μπάσκετ με την Αγία…
Ο Κωστάκης από το κιτρινόμαυρο Πέραμα, ο Πόντιος που δεν μασάει, ο Νικόλας ο twiterάκιας, ο απίθανος Πάρης με τις υπερπαραγωγές, ο Χρηστάρας με την Σκεπαστή, ο Μητσάρας με τα κουρέλια που δεν θα πάψουν ποτέ να τραγουδούν, ο Στελλάκης και ο Πάνος ο αναμεταδοτής…
Τελευταίος σε αυτή την ονειρική παρέα, που δεν έχει αντίπαλο, δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από το Νίκο τον Καρυστινό. Η σημαία του AEK LIVE.
Υπάρχουν ακόμη παραμύθια αδέρφια… Ευχαριστούμε όλους όσοι μας εμπιστεύονται με κλειστά μάτια και ευχαριστώ όλους όσοι πίστεψαν στην τρέλα μου…
Νίκος Αγγελίδης
aek-live.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου