Το Σαββάτο είχα γενέθλια. Τα χάρηκα αρκετά. Βγήκα, ψώνισα, έφαγα, αλλά απ'όλα τα δώρα που απέκτησα, το καλύτερο μού το έκανε η ΑΕΚ. Αυτοί οι μάγκες που κατέκτησαν πρωτάθλημα (και το νταμπλ) στην έδρα του Διομήδη και μας γέμισαν με υπερηφάνεια. Ένα συναίσθημα που τα τελευταία χρόνια, δυστυχώς, μόνο τα ερασιτεχνικά αθλήματα μας το έχει προσφέρει.
Όπως οι χιλιάδες των οπαδών της ΑΕΚ, έτσι και εγώ, δεν θα μπορούσα να μην “κολλήσω” από το βράδυ του Σαββάτου πάνω σε ό,τι γράφεται για τον άθλο του “κιτρινόμαυρου” χάντμπολ από το aek-live.gr, το οποίο μας έφτιαξε όλους καλύπτοντας τα πάντα με βίντεο και φωτογραφίες. Δεν θα άντεχα να μην παρακολουθήσω τα πάντα. Απ' όσα είδα όμως, ένα μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση. Μου ξύπνησε μνήμες...
Ήταν το τηλεφώνημα του Χατζηχρήστου στο πούλμαν που μετέφερε τους νταμπλούχους Ελλάδας στο Χάντμπολ στην επιστροφή της αποστολής από το Άργος. Ο Δημήτρης ή Μίμης για τους πιο οικείους του, ήταν εμφανώς συγκινημένος. «Για μένα αυτό το πράγμα (δηλαδή αυτή η επιτυχία) ξεκίνησε από τη Θεσσαλονική», ήταν τα πρώτα του λόγια με τρεμάμενη φωνή. Ο ιστορικός ηγέτης της Original θεώρησε ως απαρχή της επιτυχίας του τμήματος, το 2011. Όταν στον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος ήρθε αντιμέτωπη με τον ΠΑΟΚ στον οποίο αρκούσε και η ισοπαλία για να στεφθεί πρωταθλητής και τον κέρδισε επικρατώντας 22-23 (στην έδρα του) αγωνιζόμενη χωρίς τερματοφύλακα στα τελευταία λεπτά. Του κλέψαμε τον τίτλο!
Αυτή όμως, δεν ήταν η αρχή! Η “παρέμβαση” του Μίμη, μού θύμισε μία (ακόμα) μαγική Παρασκευή στο Δωματιάκι. Το 2005. Συγχωρέστε με αν ξεχνάω τον μήνα. Είχε έρθει στο δωμάτιο, όπως πάντα αργοπορημένος, αλαφιασμένος, καβάλα στο παλιό KZR και το κράνος ανά χείρας. Μπαίνει μέσα και αρχίζει η ενωσίτικη... μυσταγωγία που μόνο όποιος την έχει ζήσει μπορεί να καταλάβει περί τίνος πρόκειται.
Όπως πάντα, τα θέματα που απασχολούσαν την οικογένεια ήταν πολλά. Ανάμεσα στα ποδοσφαιρικά και τα μπασκετικά ζητήματα, μπήκαν σφήνα και τα της Ερασιτεχνικής με τα προβλήματα που αντιμετώπιζε. Και στο τέλος της συζήτησης ο Μίμης “κόλλησε” και κάτι που δεν περιμέναμε. «Το ξέρετε ότι με μερικές χιλιάδες ευρώ (5000 θα πρέπει να είπε), μπορείς να αγοράσεις ομάδα Χάντμπολ, που παίζει στην Α1 και να κάνει σοβαρό πρωταθλητισμό; Θα μπορεί να κοντράρει στα ίσια Δούκα και Πανελλήνιο (τότε ήταν οι μεγαλύτερες δυνάμεις στο Χάντμπολ στην Ελλάδα», ανέφερε αρχικά και μπήκε στο ζουμί της συζήτησης : «Υπάρχει η σκέψη να πάρουμε το τμήμα Χάντμπολ του ΓΣ Ηλιούπολης». Αμέσως μετά άρχισαν τα ερωτήματα από τους μεγαλύτερους και παλαιότερους της οργάνωσης. Το θέμα όμως που μετέφερε ο Μίμης είχε σκεπάσει με προβληματισμό όλους. «Σκεφτείτε το! Είναι ένα άθλημα, στο οποίο από τις μεγάλες ομάδες, μόνο ο ΠΑΟΚ έχει παρουσία. Είναι ευκαιρία να αποκτήσει η ΑΕΚ και εκεί πρωταθληματικό τμήμα», είπε πριν βγει πρώτος από το Δωμάτιο και “λυθεί” η οριτζιναλική συνεδρίαση.
Όπως μπορείτε να καταλάβετε, η... σπορά της ιδέας για τη γέννηση του τμήματος Χάντμπολ της ΑΕΚ έγινε στο Δωματιάκι. Το χώρο που λατρεύουμε ως Ενωσίτες, γιατί καταφέρνει να επιβιώνει στο στόμα του λύκου και για πάνω από 30 χρόνια αποτελεί σημείο εκκίνησης για όλες τις “κιτρινόμαυρες” εξορμήσεις. Εκεί μέσα στο παρκάκι δηλαδή, μπήκαν τα θεμέλια για την οικοδόμηση ενός τμήματος, το οποίο τα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν μάς τρέλανε με τις επιτυχίες του! Η απόλυτη επιτυχία όμως ανήκει στην Original και τον ιστορικό της ηγέτη...
Δεν μπορούσα να μην τηλεφωνήσω στον Χατζηχρήστο αμέσως μετά το βιντεάκι που έδειξε το aek-live.gr. Τού θύμισα το γεγονός. Είχαν περάσει πολλά χρόνια και μου εξομολογήθηκε ότι το είχε ξεχάσει. «Αυτό που μου θύμισες Χρήστο αποδεικνύει ότι η Original πολλά χρόνια πριν αναλάβει δράση, στήριζε τα ερασιτεχνικά τμήματα και προσπάθησε να γιγαντώσει την ιστορία της ΑΕΚ. Όλα αυτά έγιναν με 20άρικα, τάλιρα και δίφραγκα που μαζεύαμε από σπίτι σε σπίτι. Αυτό που έκανε η Original δεν το έχει κάνει κανένας. Η μπόμπα μπήκε πάνω στις φανέλες γιατί η Original ήταν ο μοναδικός χορηγός των ερασιτεχνικών τμημάτων σε εποχές με δυσβάσταχτα οικονομικά προβλήματα» μου είπε και στη συνέχεια εξέφρασε το παράπονό του: «η ζήλια και ο φθόνος έκανε πολλούς να μην αναγνωρίζουν όσα κάναμε. Εμείς μπήκαμε για να χαρίσουμε χρήματα, όχι για να δανείσουμε, όποιος κάποιοι άλλοι. Μόνο αμφισβήτηση δεχόμασταν. Στα δύσκολα όμως ήμασταν παρόντες».
Η συνομιλία μας έκλεισε με πολλές ευχές. Δεν ξέρω γιατί, αλλά ήθελα να αναγνωρίσω και να του εκφράσω, ότι μερίδιο στην επιτυχία είχε και ο ίδιος. Σαν μία μορφή εξιλέωσης, γιατί εκ μέρους μου υπήρξε ένας βαθμός αμφισβήτησης προς το πρόσωπό του (Και ποιά μορφή εξουσίας δεν τον έχει άλλωστε;).
Όπως πάντα, έτσι και τώρα, ο Μίμης με τα πολλά του λάθη, αλλά με την άσβεστη αγάπη για την ΑΕΚ, πέρασε το μήνυμά του, το οποίο περιέχει μεγάλες αλήθειες. Πρέπει να αφουγκραστούμε όλοι μας. Η επιτυχία μοιάζει με την βροχή. Όπως όταν βρέχει, βγαίνουν τα σαλιγκάρια, έτσι και στους τίτλους ξεπροβάλλουν οι πανηγυρτζήδες.
Η ΑΕΚ όμως δεν είναι πανηγύρι. Είναι στάση ζωής...
Χρήστος Κωνσταντινίδης, aek-live.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου