Ιανουάριος του 2010… Ο Μιχάλης Παυλής είναι είκοσι χρονών. Έχει προλάβει να παίξει 13 παιχνίδια με τη φανέλα της ΑΕΚ και σε ανύποπτο χρόνο παραχωρεί συνέντευξη σε αθλητική εφημερίδα. «Αυτή την ομάδα έχω αγαπήσει ο μικρός. Θέλω να την βλέπω παντού, όπου και αν παίζει. Δεν πουλάω ΑΕΚοφροσύνη. Το κάνω γιατί μου αρέσει. Είμαι ΑΕΚ και δεν το διαπραγματεύομαι. Ό,τι και να βιώσω δεν σταματά την αγάπη μου για αυτή την ομάδα. Και 15 πρωταθλήματα να πάρω μέχρι τα 35 μου και στα ερασιτεχνικά να παίζει, η ΑΕΚ είναι στην καρδιά μου και δεν φεύγει από εκεί».
Κάθε εφιάλτης αρχίζει με ένα όνειρο…
Δεν αλλάζω πια το δρόμο…
Λένε πως το ταλέντο του ήταν τέτοιο, που όταν ήταν πιτσιρικάς στον Αετό Λουτρών οι προπονητές τον δοκίμαζαν σε όλες τις θέσεις. Και λένε πως σε όλες τις θέσεις ήταν εξίσου καλός ή τουλάχιστον, ξεχώριζε με την ίδια ευκολία. Στο τέρμα, είναι η αλήθεια, δε δοκιμάστηκε, αφού λόγω ύψους δε θα μπορούσε να πετύχει! Λένε, επίσης, πως από τότε είχε μόνο μια φιλοδοξία στο μυαλό του. Να παίξει στην ΑΕΚ! Και ήταν τόσο έντονη, που όταν τον εντόπισε ο Τόνι Σαβέφσκι στα 15 του χρόνια, εκείνος πάτησε πόδι προκειμένου να του επιτρέψουν οι γονείς του να έρθει στην Αθήνα. Χωρίς καν να σκεφτεί ότι την ίδια εποχή ενδιαφερόταν και ο Ολυμπιακός. Η ιστορία με την ΑΕΚ ξεκινάει κάπως έτσι… Παράλληλα με μερικά τατουάζ, τα οποία μαρτυρούν το πάθος του για την Ένωση. Η βόμβα της Original, ο δικέφαλος αετός, ο αριθμός «11» του αγαπημένου του Ντέμη Νικολαΐδη. Επί των ημερών του, ο Μιχάλης Παυλής φόρεσε τα κιτρινόμαυρα. Ο Σαβέφσκι είχε αναλάβει επί προσωπικού την υπόθεσή του και φρόντιζε να έχει ό,τι χρειαζόταν στην Αθήνα. Σχολείο, σπίτι, προπονήσεις, μέχρι και… συνοδεία να τον προσέχει όταν επέστρεφε στο σπίτι του για διακοπές. Τα πρώτα βήματα ήταν δειλά…
Όταν το όνομά του άρχισε να εμφανίζεται στην επικαιρότητα της ΑΕΚ, δε διέφερε σε πολλά από τα δεκάδες τέτοια ρεπορτάζ που γράφονται κάθε χρόνο. Κάποιος θαυματουργός πιτσιρικάς κλέβει την παράσταση με την ομάδα Νέων και είναι η ελπίδα της ΑΕΚ για το μέλλον. Ο πιτσιρικάς βγήκε πρώτος σκόρερ εκείνη τη σεζόν στην ομάδα Νέων και προήχθη στην πρώτη ομάδα. Το καλοκαίρι θα έπαιρνε την πρώτη του ευκαιρία. Και πριν ξεκινήσει υπό τις οδηγίες του Λορέντζο Σέρα Φερέρ, φρόντισε για να διασφαλίσει το όνειρό του. Δούλευε μόνος του όλο το καλοκαίρι στη Μυτιλήνη και επισκέφτηκε το μοναστήρι του Ταξιάρχη στο Μανταμάδο και τον Άγιο Ραφαήλ για να πάρει δύναμη. Μέρη που μέχρι και σήμερα αναφέρει ως πηγή δύναμης. «Αντλώ δύναμη από τον Ταξιάρχη, τον Άγιο Ραφαήλ και τη μάνα μου», είπε πριν μερικούς μήνες, όταν γύρισε ως τοπικός ήρωας για να βραβευτεί στο νησί του.
Διαβάστε όλο το αφιέρωμα στο gazzetta.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου